Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2025
Ο Καποδιστριακός Σμαραγδής
«Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις…»
Πολλοί πιστεύουν, λανθασμένα, ότι αυτό το πετυχημένο το είπε ο Τσαρούχης,
αλλά η αλήθεια είναι ότι το είπε ο ηθοποιός Καρούσος και ο Τσαρούχης το
αναμετέδωσε επειδή του άρεσε. Αρέσει και σε πολλούς σύγχρονους Έλληνες επίσης…
Με την έννοια ότι βάζουν τους αδαείς στη θέση τους, που προσβάλλουν τάχα τους
επαΐοντες.
Αυτό, ακριβώς, όμως, είναι και το κρυφό μεγαλείο του συλλογισμού: Ότι,
δηλαδή, έχοντας την ελευθερία να δηλώσεις ότι θέλεις ποιος είσαι, αρκεί να το
αποδείξεις με συνέπεια, σαφήνεια και διάρκεια. Υπάρχει κάτι πιο σπουδαίο από
αυτό στο ταξίδι της αναζήτησης μέσα στη δημιουργική μας ζωή;
Πάρα πολλοί καταπιάνονται με τέχνες που δεν κατέχουν και επιδιώκουν
διακαώς, με περίσσιο θράσος, το καθολικό μπράβο. Και προς στιγμήν τα
καταφέρνουν… Στο βάθος του χρόνου είναι τελικά χρήσιμοι μόνον για τη σύγκριση,
ώστε να διακριθούν οι πραγματικά σημαντικοί.
Τώρα που το Πανελλήνιο είδε ταινίες για τον γέροντα Παΐσιο και τον άγιο
Νεκτάριο και μαθαίνει τούρκικα, με την πληθώρα των σίριαλ που κατακλύζουν τα κυτία
της επιμόρφωσής τους —δηλαδή τις TV— είναι η
κατάλληλη στιγμή να δούμε την ταινία του Σμαραγδή και να απολαύσουμε την τέχνη
της φιλοσοφημένης πρωτόλειας κιτσαρίας…
Τουλάχιστον τα τούρκικα θεάματα τα βλέπουν οι σύγχρονοι Ελληναράδες τζάμπα.
Εδώ πρέπει να πληρώσεις! Και, δυστυχώς, μετά τη θέαση, κατά την έξοδο, δεν
υπάρχει κάτι σαν ταμείο επιστροφής για να πάρεις τα λεφτά σου πίσω… Οπότε πας
σινεμά και πείθεις όσο μπορείς τον εαυτό σου για να σου αρέσει αυτό που
βλέπεις. Και αρχίζει ο πονοκέφαλος…
Έτσι έγινε με τον «Ελ Γκρέκο», έτσι έγινε με τον «Θεό που αγαπάει
το χαβιάρι», έτσι και με τον «Καζαντζάκη», έτσι καί τώρα!
Ο Σμαραγδής δήλωσε σκηνοθέτης, αλλά δεν είναι καλλιτέχνης. Δεν το έχει. Δεν
το κατέχει. Δεν γνωρίζει τον άνθρωπο, την εσωτερικότητα, τις συμπεριφορές…
Πρέπει να μπει τιμωρία και να μελετήσει, για αρχή, τουλάχιστον τους Έλληνες
τραγικούς και τους Ντοστογιέφσκι και Τολστόι για χρόνια, μέχρι να τους
απορρίψει. Να αντιγράψει, δηλαδή, χειρόγραφα από δέκα φορές όλα τα γραπτά τους!
Αν περάσει αυτό το τεστ, να πάει στο επόμενο, μιας και θέλει να κάνει ταινίες:
Αφού θέλει να ασχοληθεί μάλιστα με χαρακτήρες, να δει τουλάχιστον τις
ταινίες του Κουροσάβα από είκοσι φορές την καθεμιά —άντε και τα θεατρικά του
Σέξπιρ από άλλες τόσες— και στο τέλος να δώσει εξετάσεις για το τι συγκράτησε.
Όλα αυτά, βέβαια, απαιτούν πολύ χρόνο, ίσως και μια ζωή! Αλλά ας υποθέσουμε
ότι είναι καλός μαθητής και τα παίρνει τα γράμματα γρήγορα…
Ύστερα, λοιπόν, από όλα αυτά, θα του επιτραπεί να καθίσει στον καναπέ και
να απολαύσει όσα τούρκικα αλλά και ελληνικά σίριαλ επιθυμεί, καθώς και τις
ταινίες του Τζέιμς Πάρις, ώστε να αρχίσει τις δικές του δημιουργίες.
Ξέρετε τι θα συμβεί;
Θα κρατήσει αυτό το τελευταίο και θα ξεχάσει όλα τα προηγούμενα!
Θα πάει πρώτα για καφέ σε μια πλατεία, κάτω από έναν πλάτανο. Πριν από
αυτό, κατά δήλωσή του, θα δανειστεί τα φτερά από τη σύζυγό του —κάτι που κάνει
πάντα πριν αρχίσει κάποια ταινία— και θα της τα παραδώσει στο τέλος, λέει..!
Εκεί, λοιπόν, στην πλατεία, με τα φτερά στις πλάτες, θα καλέσει τους
συντελεστές. Όλοι θα υποβληθούν μπροστά στο θέαμα. Πιστεύουν ότι ίσως να
απογειωθούν μαζί του…
Το ηλεκτρόφωνο θα παίζει τη Μαντουμπάλα με τον Καζαντζίδη. Πρώτα θα
εμπνευστεί τον τίτλο. Αυτό είναι μεγάλο ζόρι, αλλά θα το βρει.
Ύστερα θα ανοίξει τυχαία το τηλέφωνό του και θα δει ξαφνικά μια μορφή να
τον κοιτάζει κατάματα!
Αυτός! Αυτός! Θα φωνάξει. Αυτός θα παίξει τον Καποδίστρια. Όλους τους
άλλους υποψηφίους διώξτε τους.
— Μα δεν ξέρουμε ούτε το όνομά του!
— Να μου τον βρείτε. Είναι μεταφυσικό το θέμα. Ψάξτε!
…Και θα τον βρουν.
Αμέσως θα στηθεί σκηνικό ύπνωσης, με έναν σπάνιο υπνωτιστή που θα έρθει
μυστικά από το εξωτερικό, και θα αρχίσει η εκπαίδευση. Ο δυστυχής Αντώνης
Μυριαγκός θα παγιδευτεί με αυτά τα παράξενα, αλλά τι να κάνει; Θα υποστεί την
ύπνωση, αλλά σιγά σιγά θα αρχίσει να εξαϋλώνεται και, ύστερα από απανωτές και
σκληρές συνεδρίες, θα μπει για τα καλά στο θέμα. Θα νιώσει ένα με τον αληθινό
Καποδίστρια, μέχρι που θα τον δει από κοντά, θα τον αγγίξει και εκείνος θα του δώσει
την άδεια να παίξει τον ρόλο! Ναί!
Λαμπρά, μέχρις εδώ...
Στην προηγούμενη ταινία του, «Θεός αγαπάει το χαβιάρι» (φοβερός
τίτλος!), είχε βάλει τον ανύπαρκτο ηθοποιό και γελωτοποιό Λάκη Λαζόπουλο. Τον
έντυσε με κάτι περίεργα σεγκούνια, του κόλλησε πολλά μουστάκια και τρίχες και
τον έβαλε να παίξει κάτι σαν τον μάντη Τειρεσία, τον μάντη Κάλχα και τον…
συμπαντικό Θεό μαζί!
Εδώ θα εφαρμόσει την ίδια πετυχημένη συνταγή, βάζοντας δίπλα στον
Καποδίστρια έναν κακομοίρη με ένα ράσο, που θα εξηγεί συνεχώς στους «βλάκες» θεατές
τις σκέψεις και τις ενέργειες του Καποδίστρια. Φοβερό εύρημα!
Η συνάντηση για το γύρισμα θα γίνει σε μια πλατεία. Θα πλακώσουν όλοι οι
συντελεστές. Θα γεμίσουν όλα τα τραπέζια. Σε όλους θα εξηγήσει τον ρόλο τους.
Θα ξεκαμπίσουν και τα βεστιάρια, όπου θα εξηγήσει ότι οι φουστανέλες και όλα τα
ρούχα πρέπει να μην λερωθούν, γιατί θα επιστραφούν ατσαλάκωτα.
Τη βαλίτσα με τις μεταφυσικές παπαριές θα την κρατάει από πριν ο ίδιος ο
Σμαραγδής. Θα καταφθάσει από μακριά και το τσούρμο της μαστοράντζας: Οι
τεχνικοί, φωτογράφοι, μακινίστες και ηλεκτρολόγοι. Όλοι με ύφος! Όλοι οι
όμορφοι και οι άσχημοι. Λαός!
Τώρα, όμως, οι καφέδες και οι λεμονοπορτοκαλάδες θα ανεβάσουν τον
λογαριασμό. Είναι και τα γλυκά…
Δυστυχώς, όμως, εκείνη τη στιγμή θα πλακώνουν οι χορηγοί και θα δηλώσουν
ότι αποχωρούν.
Τι συνωμοσία θα είναι αυτή; Ποιος δεν θα θέλει να γυριστεί ταινία για τον
Καποδίστρια; Ποια κέντρα συνωμοτούν; Οι αριστεροί; Οι δεξιοί; Οι Σιωνιστές;
Ποιος;
Δεν θα χάσει χρόνο. Θα τρέξει στις λαϊκές αγορές, θα τρέξει στις εκκλησίες
φωνάζοντας:
«Δεν με αφήνουν να κάνω ταινία με τον Άγιο Καποδίστρια!»
Έτσι και έγινε. Και πέτυχε!
Στο άκουσμα της λέξης «Άγιος», όλοι έμειναν καγκελόξυλο. Ρίγος
κυρίευσε τους πάντες.
Αυτός συνέχισε:
«Δεν με αφήνουν να κάνω ταινία για τον Καποδίστρια, που είναι ο ίδιος ο
Ιησούς Χριστός, ίδια πάστα με τον άγιο Νεκτάριο, ίδιο κουμάσι με τον γέροντα
Παΐσιο!».
Επικράτησε σιωπή. Η σιγή ήταν απόλυτη. Κάποιοι προσπάθησαν να κρατήσουν τα
δάκρυά τους. Οι περισσότεροι δεν τα κατάφεραν.
Ένας πιο ψύχραιμος έφερε ένα πανέρι και όλοι άρχισαν να ρίχνουν μέσα ό,τι
χρήματα είχαν.
— Δεν με αφήνουν να κάνω ταινία για τον Καποδίστρια, που
στη σκηνή της δολοφονίας του θα δείχνει την Παναγία με ανοιχτές αγκάλες από
τους ουρανούς να τον υποδέχεται.
Στο άκουσμα αυτής της είδησης έσπασε η σιωπή και όλοι άρχισαν να τηλεφωνούν
στα σπίτια τους να φέρουν όλες τις οικονομίες και όλα τα τιμαλφή.
Πού να χωρέσει το πανέρι! Γέμισε η πλατεία με έναν σωρό από λεφτά και
διάφορα άλλα. Ένας σωρός σαν εκείνον που έχει ο Σκρουτζ Μακ Ντακ στα καλά του!
Έτσι, κατά την τροπή και τον τρόπο, στήνεται ο μπερντές και αρχίζει το
γύρισμα και το ξεγύρισμα…
Η πρώτη έμπνευση θα έρθει από σχολικές παραστάσεις. Αλλά, επειδή βολεύει,
θα συνεχιστεί έτσι σε όλο το έργο για σιγουριά.
Μια ιαχή κυριαρχεί σε όλο το τοπίο:
«Αδέρφια μου Έλληνες, Ελευθερία ή Θάνατος!»
Ακούγεται μια απόκοσμη θεία λειτουργία. Ατμόσφαιρα έκστασης!
Όλοι εισχώρησαν στην εντρύφηση του όλου θέματος!
Κάποιος βάζει στο ηλεκτρόφωνο την Μαντουμπάλα…
Αρχίζει και η κουβεντούλα:
Σεβί όρουμ… Ντερ σεκιούρεντεριμ… Άντε… Τσαμπούκ-τσαμπούκ… Βάι, βάι, βάι…
Μασσαλά… Κιοφτέ… Ντον ντουρμά… Καζάν ντιμπί…
Η συνέχεια επί της οθόνης…
Βιτριολήςς
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2025
Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2025
Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025
Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2025
Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2025
Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2025
Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025
Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025
Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2025
Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2025
Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025
Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2025
Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2025
Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2025
ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΣΜΟΙ
Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2025
"Αιδώ ς - Πολυτεχννννείο"
Λίγα λόγια για την κυρία "Εδώ Πολυτεχννννείο":
Την θυμάμαι καθαρά εκείνη τη βραδιά:
Εγώ δεν ήμουν μέσα στο Πολυτεχνείο αλλά
έτρεχα όλη τη νύχτα πάνω κάτω στην Αλεξάνδρας μέχρι την Πατησίων, μέσα στους
καπνούς και τα τάνκς.
Συγκλονιστικές αναμνήσεις που σε σημαδεύουν.
Από τα ραδιοφωνάκια ακούγονταν τα "Εδώ
Πολυτεχννννείο" και όλα τα δραματικά υπόλοιπα. Όλα τα γνωστά σε όλους.
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι ύστερα από πολλά
χρόνια θα έβλεπα αυτήν που έλεγε το "Εδώ Πολυτεχννννείο", αυτόν τον
ζωντανό θρύλο, ζωντανό!.
Μέσα σε ένα super market του Βασιλόπουλου ήταν, στο Ψυχικό: Αυτή πήγαινε
μπροστά και πίσω της έσερνε μια υπηρέτρια σε σκούρα χρώματα επιδερμίδας, το
καροτσάκι.
Το καροτσάκι ήταν γεμάτο μέχρι επάνω και η
"Εδώ Πολυτεχννννείο" στοίβαζε και άλλα ακόμη επάνω στον σωρό. Μάλλον
αγόραζε διάφορα για όλον τον μήνα, αλλά το αναφέρω έτσι, σαν θέαμα!
Ήταν η εποχή που σαν λυσσάρα άλλαζε τους
γκόμενους σαν εσώρουχα. Γράφανε πολλά τότε οι εφημερίδες. Γουστάριζε τα
αρσενικά σαν παλαβή. Όχι ότι με πειράζει αυτό... Εγώ ίσα- ίσα γουστάρω τις
τσουλάρες και αν θα ήμουν γυναίκα, θα ήμουν η μεγαλύτερη βιζιτού! Αλλά έτσι για
να αναφέρω ότι ο τότε σύζυγος, όταν έμαθε ότι τον κερατώνει για μια ακόμη φορά
με τον ηθοποιάρα, αγανάκτησε ο άνθρωπος και αποφάσισε να εκδώσει ένα βιβλίο με
τίτλο, "Οι εραστές της γυναίκας μου".
Έγινε χαμός και όλοι οι κουτσομπόληδες το
περίμεναν με αγωνία, αλλά την τελευταία στιγμή κατέβηκε στο παρά πέντε επάνω
από την μηχανή του τυπογραφείου! Έφαγε ο κακομοίρης τέτοια κατσάδα από την
"Εδώ Πολυτεχνννείο", με μοχλό εκβιασμού τις δυό τους κόρες, ώστε
υποχώρησε άτακτα.
Όλα ξεχάστηκαν γρήγορα και όλα μέλι γάλα.
Η καριέρα στα πολιτικά πήγε ακόμη πιο καλά.
Η "σπουδαία" Αρβελέρ έλεγε και ξανάλεγε: Μα εσείς στην Ελλάδα πρέπει
να είστε υπερήφανοι που έχετε ζωντανή την "Εδώ Πολυτεχνννείο"!
Τέλος πάντων... Τώρα όλα ακόμη καλύτερα από
παλιά. Οι σπιταρόνες στη Φιλοθέη υπέροχες. Και η δική της και των κοριτσιών
επίσης. Τον βλάκα τον ηθοποιό τον ξαπόστειλε πάλι λόγω ερωτικής λύσσας για
άλλους! Κακίες!...
Τώρα ψιλοτσαπατσουλογέρασε και είναι για
λακτίσματα στα ερωτικοκαυλιάρικα, αλλά τον γάιδαρο τον έδεσε για καλά, όσο
αφορά την πολιτική καριέρα, την προβολή και τα φράγκα. Η Ευρώπη στα πόδια της.
Μισθός του κερατά. Σύνταξη; Και γαμώ! Βόλεμα τα παιδιά της με τόση δύναμη και
γνωριμίες; Και πάλι γαμώ!...
Και τώρα, μετά το Επιτροπιλίκι στην
Κομισιόν, εκτός των άλλων είναι και μέλος του Δ. Σ. του Ιδρύματος Πρίγκιπα
Αλβέρτου του Μονακό, με ωραία ετήσια εισοδήματα.
Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο σαν την "Εξουσία Βλαχάρα" γιατί το θέμα είναι πιασιάρικο, αλλά βαριέμαι...
"Εδώ Πολυτεχννννείο"... "Αιδώ ς Πολυτεχννννείο" !
Βιτριολήςς – (Άθλιος σχολιαστής)
.........................................................
*** Τα υπόλοιπα στο βιβλίο: Εξουσία Βλαχάρα
Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2025
Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2025
Η ΚΕΦΑΛΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Βλέπουμε κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, μικρούς και μεγάλους, «δεξιούς» κι αριστερούς, πολίτες και πολιτικούς, να καταθέτουν στεφάνια και να αφήνουν λουλούδια (κόκκινα γαρύφαλλα, κατά προτίμηση…) σε μια τεράστια ασώματη κεφάλα που «κοσμεί» τον προαύλιο χώρο του Πολυτεχνείου. Τι είναι αυτή η κεφάλα; Και τι συμβολίζει;
Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2025
Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2025
Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2025
Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025
Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2025
Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2025
Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2025
Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2025
Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2025
Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2025
Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025
Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2025
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025
Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2025
Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2025
Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2025
Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2025
Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2025
Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2025
Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2025
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2025
Τρίτη 26 Αυγούστου 2025
Σάββατο 23 Αυγούστου 2025
Παρασκευή 15 Αυγούστου 2025
Πέμπτη 14 Αυγούστου 2025
Κυριακή 10 Αυγούστου 2025
Τρίτη 5 Αυγούστου 2025
Πέμπτη 31 Ιουλίου 2025
Το θαύμα των επιτυχόντων στις εξετάσεις
Τα θαύματα κρατούν τρεις μέρες!
Τώρα που καταλάγιασαν κάπως οι
ζητωκραυγές και τα συγχαρητήρια για τους επιτυχόντες, ας έρθουμε στην
πραγματικότητα.
Οι γονείς, ανοήτως, πιστεύουν ότι έπιασαν τον πρώτο λαχνό και κομπάζουν, (δίκαια οι συμπαθείς), πως οι κόποι τους δεν πήγαν χαμένοι και πως επιτέλους τα παιδιά τους τα ξεχωριστά, πέρασαν και εξασφάλισαν το μέλλον τους. Τους ζηλεύουν γι’ αυτό και πολλοί, αλλά αυτό είναι μια επιπλέον ηδονή!
Η επιτυχία τα σαρώνει όλα.
Από την άλλη, οι επιτυχόντες αφελώς
πιστεύουν τα ίδια και ετοιμάζονται να την κοπανήσουν από το σπίτι, να
απολαύσουν την ελευθερία με δικαίωμα και σιγουριά ότι καθάρισαν επί τέλους για
το μέλλον τους!
Μερικοί σφάξανε αρνιά και οι
υπόλοιποι θα αγοράσουν και το πρώτο αυτοκίνητο σαν δώρο στο κανακάρικο.
Ωραία όλα αυτά.
Για να το διαπιστώσετε πως έτσι
ακριβώς θα συμβεί, δεν έχετε παρά να βάλετε μια αγγελία που να ζητάτε
γκαρσόνια, αποθηκάριους, κουβαλητές για αγγαρείες...
Ξέρετε τι θα συμβεί;
Θα πλακώσουν όλοι οι πτυχιούχοι των
περασμένων ετών και θα παρακαλούν να προσληφθούν με 350-500€ το μήνα!
Οι υπόλοιποι, οι έξυπνοι το δούλεψαν
αλλιώς και έφυγαν για τον παράδεισο του εξωτερικού... Τις ταλεντάρες βέβαια,
τις αρπάξανε αμέσως οι ξένοι. Οι υπόλοιποι με μέσον από το μπαμπά, κάπου θα
βολευτούν... (Αυτοί οι τελευταίοι μάλιστα, γυρίζουν στην πατρίδα αργότερα και
μας κυβερνούν!...)
Για τους άλλους, τους πολλούς τώρα:
Πηγαίνετε λοιπόν, σε μια πλατεία των Βρυξελλών για παράδειγμα... Εκεί θα δείτε τα
ελληνόπουλα να κάθονται στις πλατείες πίνοντας
βαριεστημένα καφέδες και μπύρες, περιμένοντας μήπως και προσληφθούν κάπου, αφού
στέλνουν καθημερινά όγκους βιογραφικών σε διάφορους...
Τελικά όλοι βολεύονται κάπως και
επιζούν.






























