Αποκριές στο Σύνταγμα, με δόση ερωτισμού
μα έπεσα σε κίνηση και
υπερηφάνειας μέρα
βλέπω γυναίκες ανδρικές και
άνδρες γυναικείους
με φορεσιές και στέφανα σαν
νάβλεπα αγίους!
Δεν φόραγαν αλλόκοτα ράσα και
καλυμμαύχια
ούτε κρατούσανε σταυρούς με
θυμιατά-λιβάνια
ακούγονταν διάφορες φωνές
σεξουαλικές
και τραγουδούσαν δυνατά
κραυγές ερωτικές!
Νόμισα πως αποκριές ήταν και
τόχα χάσει
πως ήρθε το Τριώδιο και το
είχα ξεχάσει
τα καρναβάλια βγαίνουνε
Φλεβάρη παγκοσμίως
κι όχι κατακαλόκαιρο να σκάμε
ημερησίως!
Οπότε, εστίασα την προσοχή
πιο διεισδυτικά
να καταλάβω αν γίνεται αυτά
τα μυστικά
έβαλα δύναμη μυαλού κι όλη
την ευφυΐα
να βγάλω ένα συμπέρασμα, ίσως
και δυό και τρία:
Διέκρινα, στο Σύνταγμα
γινόταν της τρελής
της παλαβής, της ξακουστής
και της λεσβιακής
της πουτανός το κάγκελο, της
τέτοιας κι αποτέτοιας
της μπεγλαρούς, της
τσιφουτούς και της παλουκοκλέφτρας!
Της μπάσε-βγάλε αρσενικής,
της βγάλε-μπάσε θηλυκής
αρρενωπής χανούμισσας και
βαρβατίλας τσούπρας
της πισωγλέντησας χαβάς, της
αδερφάρας ο χαλβάς
της κωλομβίνας άντρακλα, του
τσούλα μπαλαρίνας!
Της σκρόφας της ξετσίπωτης,
της ξεκωλιάρας χάλι
αρσενικής γυναικωτής,
τσουλάρας το μαγκάλι
του κώλου, μα και του
μουνιού, αξύριστου και ξυριστού
και της πουτάνας της σεμνής,
με παρθενιά της Κασσιανής!
Μαντραχαλάδες θηλυκοί κι
αρσενικές κυρίες
μουστακοφόρες βλάμισσες
φορώντας κελεμπίες
δερβίσηδες με φουστανιές και
με κομπινεζόνες
και θηλυκές αρσενικές,
ντυμένες αμαζόνες!
Έπαθα πλάκα κατ’ αρχάς, το
σοκ ήταν μεγάλο
μα στη συνέχεια σκέφτηκα να
μην ενδώσω άλλο
καθένας είν’ ελεύθερος πως
θέλει να τον παίρνει
ή να τον δίνει ανάλογα, χωρίς
να τον χωνεύει!
Στο τέλος το μελέτησα με
ψύχραιμη ματιά
οι εποχές αλλάξανε, κρυφά πιά
φανερά
παρήγγειλα έναν καφέ, λίγο
πιο μακριά τους
και είπα να γράψω ποίημα,
πίνοντας στην υγειά τους...
Βιτριολήςς
(Ποιητής εκ του προχείρου,
έχων μέγεθος Ομήρου)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου