Β Ι Α Σ Τ Η Σ ΚΑΙ Ε Ν Ο Χ Η - (Τραγούδι Ραπ - Αθωωτικής Ενοχής

 

Η Β ί ζ ι τ α – (Ελλάς - μ. Χ)

Άλλαξαν οι καιροί, άλλαξε και η βίζιτα.

Υπάρχουν βίζιτες και βίζιτες.
Η πιο απλή και γνωστή είναι, όταν ο άνδρας για να ξεχαρμανιάσει πληρώνει την πουτάνα.
Μια άλλη είναι όταν κάποια καταθέτει την γοητεία της σε κάποιο χορηγό. Καλύτερα τα πράγματα εδώ. Βολεύονται και οι δυο. Αυτό το κάνουν και πολλές σοβαρές και ψιλοδιάσημες. Κυκλοφορούν και καμαρώνουν, δήθεν δεν τρέχει τίποτε. Αλλά φαίνεται το πράγμα. Κάνει Μπάμ!

Ύστερα πάμε στην άλλη βίζιτα, την μόνιμη.
Εδώ έχει παντρειά η υπόθεση. Η όμορφη και μάλλον πιο νεαρά ύπαρξη, συμφωνεί να κάνει σύζυγο τον μεγαλύτερο και βαρετό, αρκεί εκείνος να τακτοποιεί τα πρακτικά ζητήματα. Αλλά με έναν όρο: Να του κάθεται όταν αυτός γουστάρει αλλιώς θα πάρει τον πούλο. Καλή βίζιτα αυτή και στα πλαίσια του νόμου και της επίσημης ηθικής.

Ύστερα πάμε στις μεγάλες βίζιτες, τις βιζιτάρες!
Μαύρα λεφτά για μπίζνες για εξαγορές εταιρειών και πολιτικών κλπ. κλπ. κλπ. κλπ.
Δεν θα γράψω γι’ αυτά, θα σας κουράσω.
Θα ασχοληθώ όμως λίγο με την επίκαιρη.

Εδώ έγινε μεγάλη ανατροπή.
Δεν έδινε το αρσενικό στο θηλυκό χρήματα αλλά το θηλυκό έδινε στο αρσενικό! Και όχι μόνον χρήματα αλλά και είδος. Ναι! Ναι!
Όχι τίποτε σπουδαίο δηλαδή. Κανένα αγχωμένο πηδηματάκι, καμμιά βιαστική πίπα ή έστω χαμούρεμα… (Ξέρετε τι σημαίνει, έτσι;)
Με αυτή την αντιστροφή οι σύγχρονες τσουλάρες φοιτήτριες, έπαιρναν βαθμούς και περνούσαν τις τάξεις.
Ικανοποίηση πλήρης και στην οικογένεια και παντού.

Αλλά βλέποντας την φωτογραφία του νταβατζή καθηγητή απορείς.
Γιατί στις άλλες βίζιτες, που αναφέραμε στην αρχή, το αρσενικό διαλέγει με το γούστο του και τότε πέφτει η βίζιτα. Εδώ τι γίνεται;
Είναι και θέμα αισθητικής πέρα από όλα τα άλλα, δηλαδή…

Δίνεις κομμάτι από τα νιάτα σου και την δροσιά σου για τον ανώτατο εξευτελισμό! 

Για πιο λόγο, γιατί και που;

... Δεν έχει άλλο.

Ζήτω η βίζιτα!

Βιτριολήςς

Θαύμα! Θαύμα! Ανεργία τέλος!... -1

Η χαρμόσυνη είδηση έπεσε σαν κεραυνός!...

Ανεργία τέλος για 4160 Έλληνες που τρέξανε να μαζέψουν πράσινες ελιές στην Ηλεία!...
Τρομερή είδηση! Το γράψανε όλες οι εφημερίδες και ο ξένος τύπος. Οι Γερμαναράδες τρέμουνε μήπως αποδειχθεί ότι οι Έλληνες είναι εργατικοί.
Να μάθουν οι Ευρωπαίοι να αποκαλούν τους Έλληνες τεμπελχανάδες!...

Πρωί πρωί κινήσανε από όλα τα μέρη χώρας, με τραγούδια που είχαν ίδιο χαρούμενο σκοπό με εκείνον του Ζαλόγγου, αλλά με μήνυμα διαφορετικό... Αντί να αποχαιρετούν τον κόσμο, τον χαιρετούσαν!.

Φθάσανε μπουλούκια όλοι μαζί και οι επιστάτες δεν είχαν που να τους βάλουν. Όσοι περίσσεψαν, πάνω από τους 4160, έφυγαν λυπημένοι αλλά πάλι τραγουδώντας!..
Οι υπόλοιποι ανυπομονούσαν, έτοιμοι να στρωθούν στη δουλειά. Πληροφορήθηκαν ότι πρέπει να ξυπνήσουν την επόμενη στις πέντε και μισή τι πρωί!.
Πέσανε τα πρώτα καντήλια, αλλά συνέβη...

 Άρχισαν να μαζεύουν τις πράσινες ελιές  και έπρεπε να ανέβουν στην σκάλα γι’ αυτό.

Ωχ! Ο ένας... Αμάν, πιάστηκα, ο άλλος! Νέα καντήλια πέσανε. Περνούσε η ώρα και άρχισε η γκρίνια και τα μουρμουρητά:

 «Είναι δουλειά αυτή; Πιάστηκα γαμώτη μου! Φοβάμαι μήπως και τσακιστώ άμα πέσω από εδώ πάνω! Αυτή είναι δουλειά για Αλβανούς, θα κάνω εμετό από το ύψος!...Και για Πακιστανούς, ζαλίζομαι!... Και για Ινδούς... Και για Μπαγκλαντές... Για μετανάστες μας περάσανε, οι καραγκιόζηδες; Αυτή είναι δουλειά για σκλαβωμένους σκλάβους!...»

Και διάφορα τέτοια...

Πάνω στον ενθουσιασμό για την πρόσληψη δεν είχαν ρωτήσει και για το μεροκάματο. Στο τέλος της ημέρας ένας ρώτησε το, πόσο. Μόλις άκουσε ο επιστάτης, απάντησε με αδιαφορία:

«Δεν φτάνει που βρήκατε δουλειά θέλετε και λεφτά από πάνω; Τέλος πάντων είκοσι πέντε ευρώ είναι το μεροκάματο...».
«Είκοσι πέντε μόνον;».
Όλοι έκπληκτοι άρχισαν τις φωνές. Ο επιστάτης φώναξε δυνατά:
«Και είναι και μαύρα! Δεν συμφέρει αλλιώς! Θα μπούμε μέσα!»
Όλοι άρχισαν να φωνάζουν αγανακτισμένοι. Χαμός!...
Ο επιστάτης φώναξε τον εργοδότη και εκείνος πήρε την ντουντούκα για να ακούγεται καλύτερα.

«Στους μετανάστες δίναμε τα μισά. Δεν γίνεται να δώσουμε περισσότερα. Θα μπούμε μέσα. Δεν βγαίνουμε... Ακούστε όμως, οι μετανάστες δουλεύανε για την πάρτη τους, ενώ εσείς... Εσείς δουλεύετε για την ανεργία, για το καλό παράδειγμα! Να μην επαναληφθεί αυτό της Ημαθίας και της Πέλλας που για το μάζεμα των ροδάκινων εμφανίστηκαν μόνο τριάντα Έλληνες και 4485 αλλοδαποί και πήραν τη δουλειά.  Για να αποδείξετε στους Γερμαναράδες ότι δεν είστε τεμπέληδες! Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!...».

 Στο άκουσμα αυτών των λέξεων, όλοι μείνανε βουβοί. Δάκρυα άρχισαν να κυλούν στις παρειές. Ένας άρχισε να ψιθυρίζει τον εθνικό ύμνο και έσκυψε να μαζέψει τις πράσινες ελιές που ήταν πεσμένες εμπρός του. Δεν έβλεπε από τα δάκρυα! Το ίδιο και οι υπόλοιποι μέσα σε ρίγος συγκίνησης.

Όλοι σκυμμένοι να τραγουδούν τον εθνικό ύμνο, μαζεύοντας τις πράσινες ελιές!
Τι σκηνικό!... Το Θέαμα μοναδικό!

Πιο πέρα στο καφενείο τρεις αλλοδαποί έπιναν το καφεδάκι τους, διαβάζοντας το βιβλίο, "Εξουσία Βλαχάρα".

Είναι λυπημένοι που χάσανε τα μεροκάματα από τους δουλευταράδες Έλληνες.

Λέει ο ένας:
«Τρομερή φυλή! Έχουν ρίζες δυνατές, όχι σαν εμάς! Όταν ενωθούν, κάνουν θαύματα!...»
Λέει ο άλλος:
«Κοίτα τι σκαρφίστηκε ο μπαγάσας ο εργοδότης για να γλυτώσει το ΙΚΑ!...»
Λέει ο τρίτος:
«Περιμένετε μέχρι μεθαύριο που θα μας φωνάξουν να συνεχίσουμε εμείς.... Τα θαύματα διαρκούν τρεις μέρες το πολύ!
Ύστερα πέφτει ξύλο!...»

Συνεχίζεται…

Βιτριολήςς
 

 

Μ Α Κ Ρ Υ ΧΕΡΗΔΕΣ - (Τραγούδι Ραπ)

 

ΘΕΡΜΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

 

Η Θλιβερή Φιγούρα

 

Τελικά, σε αυτόν τον κόσμο όλα είναι θέμα φιγούρας.
Φιγούρα αν έχεις κώλο…

Φιγούρα αν έχεις βυζιά…

Φιγούρα αν διαθέτεις πνεύμα…

Φιγούρα αν κατασκευάζεις κουμπούρια και φυσεκλίκια και τα δείχνεις για την φιγούρα σου…!


Ο σκοπός πάντα ο ίδιος:
Να εντυπωσιάσεις τους γύρω σου και την φιλενάδα σου.

Βιτριολήςς

Η ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ...