Η ΚΕΦΑΛΑ ΤΟΥ ΧΑΝΕΙΟΥ -- Τραγούδι Βιτριολήςς

 

"Αιδώ ς - Πολυτεχννννείο"

Λίγα λόγια για την κυρία "Εδώ Πολυτεχννννείο":

Την θυμάμαι καθαρά εκείνη τη βραδιά:

Εγώ δεν ήμουν μέσα στο Πολυτεχνείο αλλά έτρεχα όλη τη νύχτα πάνω κάτω στην Αλεξάνδρας μέχρι την Πατησίων, μέσα στους καπνούς και τα τάνκς.
Συγκλονιστικές αναμνήσεις που σε σημαδεύουν.

Από τα ραδιοφωνάκια ακούγονταν τα "Εδώ Πολυτεχννννείο" και όλα τα δραματικά υπόλοιπα. Όλα τα γνωστά σε όλους.

Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι ύστερα από πολλά χρόνια θα έβλεπα αυτήν που έλεγε το "Εδώ Πολυτεχννννείο", αυτόν τον ζωντανό θρύλο, ζωντανό!.

Μέσα σε ένα super market του Βασιλόπουλου ήταν, στο Ψυχικό: Αυτή πήγαινε μπροστά και πίσω της έσερνε μια υπηρέτρια σε σκούρα χρώματα επιδερμίδας, το καροτσάκι. 

Το καροτσάκι ήταν γεμάτο μέχρι επάνω και η "Εδώ Πολυτεχννννείο" στοίβαζε και άλλα ακόμη επάνω στον σωρό. Μάλλον αγόραζε διάφορα για όλον τον μήνα, αλλά το αναφέρω έτσι, σαν θέαμα!

Ήταν η εποχή που σαν λυσσάρα άλλαζε τους γκόμενους σαν εσώρουχα. Γράφανε πολλά τότε οι εφημερίδες. Γουστάριζε τα αρσενικά σαν παλαβή. Όχι ότι με πειράζει αυτό... Εγώ ίσα- ίσα γουστάρω τις τσουλάρες και αν θα ήμουν γυναίκα, θα ήμουν η μεγαλύτερη βιζιτού! Αλλά έτσι για να αναφέρω ότι ο τότε σύζυγος, όταν έμαθε ότι τον κερατώνει για μια ακόμη φορά με τον ηθοποιάρα, αγανάκτησε ο άνθρωπος και αποφάσισε να εκδώσει ένα βιβλίο με τίτλο, "Οι εραστές της γυναίκας μου". 

Έγινε χαμός και όλοι οι κουτσομπόληδες το περίμεναν με αγωνία, αλλά την τελευταία στιγμή κατέβηκε στο παρά πέντε επάνω από την μηχανή του τυπογραφείου! Έφαγε ο κακομοίρης τέτοια κατσάδα από την "Εδώ Πολυτεχνννείο", με μοχλό εκβιασμού τις δυό τους κόρες, ώστε υποχώρησε άτακτα.

Όλα ξεχάστηκαν γρήγορα και όλα μέλι γάλα. 

Η καριέρα στα πολιτικά πήγε ακόμη πιο καλά.
Η "σπουδαία" Αρβελέρ έλεγε και ξανάλεγε: Μα εσείς στην Ελλάδα πρέπει να είστε υπερήφανοι που έχετε ζωντανή την "Εδώ Πολυτεχνννείο"!

Τέλος πάντων... Τώρα όλα ακόμη καλύτερα από παλιά. Οι σπιταρόνες στη Φιλοθέη υπέροχες. Και η δική της και των κοριτσιών επίσης. Τον βλάκα τον ηθοποιό τον ξαπόστειλε πάλι λόγω ερωτικής λύσσας για άλλους! Κακίες!...

Τώρα ψιλοτσαπατσουλογέρασε και είναι για λακτίσματα στα ερωτικοκαυλιάρικα, αλλά τον γάιδαρο τον έδεσε για καλά, όσο αφορά την πολιτική καριέρα, την προβολή και τα φράγκα. Η Ευρώπη στα πόδια της. Μισθός του κερατά. Σύνταξη; Και γαμώ! Βόλεμα τα παιδιά της με τόση δύναμη και γνωριμίες; Και πάλι γαμώ!...

Και τώρα, μετά το Επιτροπιλίκι στην Κομισιόν, εκτός των άλλων είναι και μέλος του Δ. Σ. του Ιδρύματος Πρίγκιπα Αλβέρτου του Μονακό, με ωραία ετήσια εισοδήματα.

Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο βιβλίο σαν την "Εξουσία Βλαχάρα" γιατί το θέμα είναι πιασιάρικο, αλλά βαριέμαι...

 

"Εδώ Πολυτεχννννείο"...  "Αιδώ ς   Πολυτεχννννείο" ! 

 

 Βιτριολήςς  –  (Άθλιος σχολιαστής)

.........................................................

*** Τα υπόλοιπα στο βιβλίο: Εξουσία Βλαχάρα

Η ΚΕΦΑΛΑ ΤΟΥ ΧΑΝΕΙΟΥ - (Τραγούδι Ραπ)

 

ΤΟ ΧΑΝΕΙΟ ΖΕΙ - (Τραγούδι ραπ - Τολμηρόν πλην Δίκαιον)

 

Η ΚΕΦΑΛΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Βλέπουμε κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, μικρούς και μεγάλους, «δεξιούς» κι αριστερούς, πολίτες και πολιτικούς, να καταθέτουν στεφάνια και να αφήνουν λουλούδια (κόκκινα γαρύφαλλα, κατά προτίμηση…) σε μια τεράστια ασώματη κεφάλα που «κοσμεί» τον προαύλιο χώρο του Πολυτεχνείου. Τι είναι αυτή η κεφάλα; Και τι συμβολίζει;

Σίγουρα, όσοι δε γνωρίζουν, καθώς και τα μικρά παιδιά που οδηγούνται εκεί σαν κοπάδι από τους… τσοπαναραίους καθηγητάδες, θα πιστεύουν ότι πρόκειται για κάποιο έργο τέχνης που τοποθετήθηκε εκεί για να συμβολίσει τα κεφάλια που… έπεσαν, ή για απεικόνιση κάποιου εκ των «ηρωικών νεκρών».

Δεν είναι ούτε το’ να ούτε τ’ άλλο!

Είναι η κεφαλή του καθηγητή πανεπιστημίου της αλλοδαπής Νίκου Σβορώνου, ο οποίος ουδεμία σχέση είχε με τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973, μιας και τότε ευρισκόταν εκτός Ελλάδος!

Ο καθηγητής Νίκος Σβορώνος, γεννηθείς το 1911 και θανών το 1989, ήταν ΕΛΑΣίτης στην κατοχή, κατά την διάρκεια των σπουδών του. Το 1945, πήρε υποτροφία για την Γαλλία, όπου δίδασκε το μάθημα της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων.

Μάλιστα, το 1961 πήρε τη γαλλική υπηκοότητα.

Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά το 1974.

Δίπλα στην κεφάλα, υπάρχει μια μαρμάρινη πλάκα η οποία αναγράφει δεκαοκτώ ονόματα, τα οποία οι αδαείς πιστεύουν ότι είναι των «νεκρών του Πολυτεχνείου». Αν προσέξουμε καλά την επιγραφή της πλάκας, η οποία σκοπίμως (για προφανείς λόγους…) είναι μισοσβησμένη, θα διαβάσουμε τα εξής:

«Φοιτητές που έδωσαν την ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944».

….Ένας ακόμα Χαβαλές…!

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΠΑΚΟΥΡΙΑ-1

 

ΤΟ ΧΡΟΝΟΝΤΟΥΛΑΠΟ - (Τραγούδι Ραπ - Συνθημάτων Παπαριάς)