Έχετε πάει στην Μ ά ϊ κ ο ν ο ς ;
Νααιιι; Δεν
καταλάβατε τίποτε, γιατί είστε μοσχάρια!...
Όοοχι; Να σας πω εγώ, καθότι παλαιά
καραβάνα στο άθλημα:
Εκεί, λαμβάνουν
χώραν αρκετά μεγάλα deals, μεταξύ μαφιόζων και μεγαλόσχημων επιχειρηματιών, μέσα στα κότερα και τις
σπιταρόνες τους!
Αλλά με τέτοια κουραστικά θα ασχολούμαστε τώρα;
Εκεί, δεν κτυπάνε επίσης αποδείξεις, τα ξενυχτάδικα και τα ξεκωλάδικα, οι
ωραίες μαγαζάρες!... Αλλά πάλι, με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα;
Πάμε στα ωραία,
στα γκλαμουράτα, μήπως και φτιαχτούμε:
Εκεί, λοιπόν, πηγαίνουν κατά βάση οι άνετοι...οι πέραν πάσης οικονομικής κρίσεως... Ever!
Αλλά πηγαίνουν και φτωχοί λιγούρηδες και
λιγούρησες για να γλείψουν κανένα κόκκαλο από την διάχυτη γκλαμουριά.
Ντάλα ο ήλιος,
τρελαίνεσαι όπου πας. Παρκάρεις το αμάξι πάνω στα μικρά βουνά.
Με το μηχανάκι, θα σκοτωθείς από την πολλή
και άναρχη κίνηση.
Μπάνιο; Τα
είπαμε αυτά... Μες στα κάτουρα!...
Αλλά κορμάρες! Γυμνασμένες και
ηλιοκαμένες!... Λέμε τώρα...
Κυκλοφορούν και κάτι σημαδούρες που το
παίζουν όμορφες!
Άσ' τες αυτές...
Πάμε στις
κουκλάρες, που όλες λένε με λόγια βουβά:
«Ξέρω ότι θέλεις
να με γ@misεις αλλά εγώ
είμαι πιο ωραία για να με γ@misεις εσύ!...
Αλλά μπορεί και να σε αφήσω στο τέλος να με
γ@misεις ή να σε γ@misω και εγώ!...»…
Πω, πω, ντροπή!
Αιωρούνται οι σκέψεις και δημιουργούν
συνεχές ντελίριο. Ecstasy!...
Γι' αυτό
το Ecstasy, είναι εδώ και οι παίδαροι με τα
ποντίκια, τα θεϊκά τα αρσενικά!
Όχι σαν τον
τραγουδιάρη Ρέμο, για παράδειγμα... Αυτός είναι σκέτο άγριο αρσενικό, όταν τους
τραγουδάει τα καψουράσματα για να φτιαχτούν!
Δεν γράφω άλλα
γι' αυτό, βαριέμαι...
Το σούρουπο
είναι ωραία, όπως όλα τα σούρουπα.
Εκεί κατεβαίνουν
και οι άνετοι για βόλτα στην πόλη, πάντα με ύφος αυστηρό και
θυμωμένο...
Αυτό, δηλώνει
κάτι σαν:
«Εμείς τα έχουμε
όλα, γ@miomasτε πολύ καλύτερα
από εσάς και σας κάνουμε τη χάρη που κυκλοφορούμε...».
Όλοι περπατούν
μπουλουκιδόν, αργά-αργά, μέσα στο ανυπόφορο στριμωξίδι!
Ένα απέραντο ορθάδικο συνεχούς πασαρέλας,
είναι η φάση!...
Τυχεροί, εκείνοι που δεν πήγαν τζάμπα και
θα ξενογ@misουνε σε καμιά ξεπέτα.
Αλλά και τα ξέκωλα μπορεί να ξεσκιστούν σε καμιά επίσης ξεπέτα, ακόμη και οι πτωχές!
Αν διαθέτεις βέβαια τα φράγκα, όπως εγώ,
πηγαίνεις στις ξενοδοχειάρες και τους γράφεις όλους την ημέρα, αλλά τη νύχτα τους έχεις ανάγκη για διάφορες καταστάσεις. Πάλι
ταλαιπωρία!...
Αξίζει για τους
φρεσκοερωτευμένους, που γουστάρουν να κλειστούν μέσα στο δωμάτιο για μέρες και μέρες για τα ωραία, τα απανωτά σεξ!...
Αλλά αν είναι
έτσι, είναι ανάγκη να πας στην Μ ά ϊ κ ο ν ο ς;
Και στο Μπουρνάζι να είσαι το ίδιο
κάνει!... L' amore!...
Έλα, πλάκα κάνω...
Ωραία είναι, να
πάτε... Χα,χα,χα!... Να πάρετε και φράγκα αρκετά, και να δανειστείτε και μερικά
ακόμη, γιατί ο μπακαλιάρος είναι ακριβός!...
Όσοι όμως
πήγατε, δεν τα είδατε αυτά τα λίγα;
Εγώ θα σας τα
λέω;
Και βαριέμαι να πω και άλλα...
Βιτριολήςς - (Απαίσιος σχολιαστής)
Και το... ποιηματάκι:
Μύκονος – Θεά – Κορμάρα!
"Είσαι Θεός! Είσαι
Θεά! Είσαι Θεά, Θεάρα!
Κορμάρα ατελείωτη κ' ίσως αρχιτσουλάρα…"
Αυτά
είναι τα μουρμουρητά των νέων των Ελλήνων,
όχι και όλων φυσικά, των άνετων εκείνων,
των χαβαλέδων Μύκονων, φιγούρας μεγαλείων…
Γελάνε σαν νεάτερνταλ και με χαζά αστεία,
γυρίζουν,
περιφέρονται σε όλη τη γαλαρία,
στην ηδονή ορθάδικων μ' όλη την αφασία,
και γυμνασμένα σώματα ντυμένα… κιτσαρία!
Όνειρο
ατελείωτο, φτηνή κυριαρχία,
που με μποέμ μισόλογα αρχίζει ιστορία,
με έναν σταθερό σκοπό να γίνει καμιά φάση,
να πέσουνε τα ξέκωλα, στη φέξη και στη χάση...
Βιτριολήςς ------ ( Καλό ; Σιγά το
ποίημα. Σαχλαμάρα είναι!)
