Paulo Coelho και... Σύμπαν !

 

«Νάχε η μύγα κώλο θάχεζε τον κόσμο όλο!...»

 Αυτός ο χλιμί - φιλόσοφος της πλάκας, ο Paulo Coelho, καταφέρνει να ασχολούνται πολλοί μαζί του, λέγοντας και μεταφέροντας ολόκληρα εδάφια από τα ιερά βιβλία των χριστιανών, αφού πονηρούλικα τα αλλάξει και λίγο!...

Τα λέει και με κάτι μακρόσυρτες παραβολές όπως τα έλεγε, αν τα έλεγε, ο κολλητός του, ο Ναζωραίος...

Τους δικούς μας Γανναρά και Ράμφο τους σκίζει!...

Σχηματίζει που και που και κάτι δικές του αμπελοφιλοσοφίες, απείρου βλακείας.

Όπως, για παράδειγμα εκείνη την σοφιστικέ, που κυκλοφορεί με ευλάβεια από στόμα σε στόμα των ηλιθίων Νεάντερνταλ του πλανήτη:

«Εάν επιθυμείς κάτι με όλες σου τις δυνάμεις, τότε το σύμπαν θα συνωμοτήσει ώστε να γίνει πραγματικότητα».  (Ο Ιδεαλισμός στην κορύφωσή του. Φλερτάρει από τη γωνία και η συναλλαγή, το συμφέρον).

Το σύμπαν δεν ενδιαφέρεται καθόλου βέβαια για τα δικά σου, τα μικρά.
Αυτό θα άξιζε, αν ήταν ως εξής:

«Συνέχισε να προσπαθείς, ακόμη και αν δεν συνωμοτήσει το σύμπαν για το αποτέλεσμα...»  (αυτό, Βίκτωρ!)

Αυτό δεν θα το έλεγε βέβαια ο Coelho, γιατί απλά δεν είναι χριστιανικό. Είναι αρχαιοελληνικό, τραγικό, Καβαφικό, αγέρωχο, τιμητικό της Ζωής...

Ο Paulo, βέβαια, με το "σύμπαν" του, δήλωσε ότι εννοεί τον Θεό και μάλιστα αυτόν, τον αυστηρό με τα μουστάκια! Αλλά και αυτός ακόμη, όπως γνωρίζουμε, ποσώς ενδιαφέρεται!...

 Από όλους, τρέχει πρώτος ο αφελής γονιός και το δανείζεται για να το επαναλάβει στο παιδί του, ώστε να αντιληφθεί τη δύναμη της θέλησης...

Εκείνο λαμβάνει το μήνυμα, προσπαθεί με αυταπάρνηση με όλες του τις δυνάμεις, και…

… Δεν ξέρω τι του λέει μετά, όταν ρεμβάζουν μαζί το κορνιζαρισμένο πτυχίο στον τοίχο... Ίσως:

«Μα μπαμπά προσπάθησα με όλες μου τις δυνάμεις, το είδες, είναι άδικο!...»

«Το ξέρω παιδί μου…», λέει εκείνος την πρώτη μέρα, αλλά τη δεύτερη του τη δίνει και σκέφτεται:

«Δεν προσπάθησε και τόσο το τσογλάνι… και έτσι δεν του έδωσε σημασία το… σύμπαν!...»

Ποιος τον βοήθησε να σκεφθεί τοιουτοτρόπως; Μα, ο Paulo φυσικά!…

Τα νεκροταφεία όλου του κόσμου είναι γεμάτα από θαυμάσια μυαλά και χαμένα ταλέντα. Από τους ανθρώπους των πόθων και των ονείρων που δεν πέτυχαν, άσχετα από τους συνεχείς και αδιάκοπους αγώνες και επιθυμίες τους, 
Οι συγκυρίες τα έφεραν έτσι, ώστε να μην πιούν μια στάλα από το κύπελλο της ζωής...
Άλλοι λιγότερο πιστοί στο σκοπό τους, ευνοήθηκαν και φθάσανε πιο πέρα και από αυτό που είχαν φανταστεί.

Έτσι είναι η ζωή: Μια απέραντη, ατελείωτη αδικία...

Πέραν αυτού όμως, αυτό που είπε ο ... σοφός, είναι και προσβλητικό για αυτούς, που είναι αδίκως στη χειρότερη θέση και τους λέει κατάμουτρα, ότι οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι γι' αυτό!... Και κυνικός ρατσιστής από πάνω!...

Να του στείλω κανένα βιβλιαράκι από κανένα αρχαίο κείμενο περί ανθρώπινης προσπάθειας, μπας και ξεστραβωθεί!...
 
Για αρχή την Οδύσσεια, σκέφτομαι...
Την ραψωδία, υ ... Αυτή, αρκεί...

Βιτριολήςς – (Απαίσιος σχολιαστής)